با وجودي كه صنايع كفپوش‌سازي در مراحل اوليه رشد و توسعه خود قرار دارند، ولي با اين وجود به‌عنوان يكي از پردرآمدترين صنايع جوان جهان مطرح هستند. اين صنعت با تبديل چوب ماسيو به كفپوش‌هاي تزئيني‌ با طرح‌ها و رنگ‌هاي مختلف كه از دوام و عمر مفيد و طولاني‌تري نيز برخوردار هستند، مراحل پيشرفت را با سرعت هرچه بيشتري طي كرده و به دوران شكوفايي خود نزديك مي‌شود

پس از جمع‌آوري اطلاعات مربوطه، مشخص گرديد كه ميزان توليد محصولات كفپوش مربوط به 20 شركت عضو «اتحاديه كفپوش‌هاي لمينت شده اروپايي (EPLF)» در طي سال 2006 ميلادي، در حدود 468 ميليون متر مربع بوده است.

در اين دوره پاركت‌هاي چوبي مورد استفاده تا حد زيادي مشابه پاركت‌هاي امروزي بودند. بسياري از صنايع پاركت‌سازي و توليد كفپوش‌هاي چوبي نيز مي‌كوشيدند تا توانايي و انعطاف‌پذيري خود را در زمينه توسعه طرح‌هاي نهايي مختلف و بازارپسند افزايش دهند. به موازات همين اقدامات، بسياري از طراحان در اقدامي جالب، طرح‌هاي سراميكي‌شكل را با زمينه مرمري و گرانيتي شكل را به صنعت توليد كفپوش‌هاي چوبي وارد كردند.

در اواخر دهه 1990، پيشرفت‌هاي صورت گرفته در زمينه تكنولوژي رنگ‌آميز باعث بروز تحولات مثبت جديدي در صنعت توليد كفپوش‌هاي چوبي لمينت شده گرديد، به‌طوري كه در اين دوره شاهد ظهور طرح‌هاي منحصر به فردي چون «طرح‌هاي نقش برجسته»، «طرح‌هاي چوب خراشيده» و… بوده‌ايم. از مهم‌ترين چوب‌هاي مورد استفاده در اين دوره مي‌توان به چوب گيلاس، چوب Wenge، بلوط (از نوع روشن)، افرا و راش اشاره كرد. چوب‌هاي افراي مورد استفاده در اين دوره، غالباً از رنگ و نقش و نگار همگني برخوردار بودند. اين درحالي است كه اين امر در‌مورد گونه بلوط متفاوت بوده و چوب‌هاي داراي طرح‌ها و رنگ‌هاي متنوع مد‌نظر قرار مي‌گرفتند. همچنين در اين دوران، استفاده از چوب‌هاي غير‌معمول وارداتي از قبيل هيكوري، زبرانو و بامبو تا حد زيادي افزايش يافتند.

طرح‌هايي كه امروزه در صنعت توليد كفپوش‌هاي چوبي لمينت شده، مورد استفاده قرار مي‌گيرند، تا حد زيادي با طرح‌هاي مواد طبيعي موجود متفاوتند. طرح ايتاليايي «Terracotta» نمونه بارزي از اين نوع طرح‌هاي جديد هستند.